2014’te Anadolu Korku Öyküleri sayesinde tanıştığım Galip Dursun’la, korku edebiyatı etrafında dönen sohbetlerimizden birinde (2014 yazıydı) “basit ama güzel noktalara değinmiş” notuyla paylaştığı “7 Tips to Writing Horror” başlıklı bu mini rehberi o dönemde okumuştum. Yıllar sonra baktığımda bazı ipuçlarının hayli işime yaradığını anımsayarak bu yazıyı Kayıp Rıhtım aracılığıyla okurlara ulaştırmayı düşündüm.
Her ne kadar uzun çeviriler için pek vakit ve sabır bulamasam da ilgimi çeken bu yazıyı, biraz da arada bir benimle irtibata geçip “korku hikâyelerinin püf noktaları üzerine sorular soran” okuyucular için kaleme aldım.
(*[ ] ve ( ) içindeki açıklamalar şahsi notlarımdır-MBY)
Korku yazını en zorlu türlerden biridir. Pek çok korku yazarının günümüzde cesurca dehşet ve vahşet (gore) öğelerine başvurmasının nedeni budur. “Korku yazmaya” dair bir şeyler kaleme almanın çoğu insanın ilgisini çekebilecek bir konu olduğunu sanmıyorum. Gerçek korku kişiye özel bir dokunuş ile insandan bir şeyler koparır, (okunduktan veya izlendikten sonra) sinsice okurun-izleyenin içine nüfuz eder. Ben mükemmel bir korku hikâyesinin nasıl yazılabileceğini size anlatamam ama size yazdığınız hikayelerdeki korku düzeyini arttırmak için bazı ipuçları verebilirim.
Korku Türünde Yazmak Hakkında İpuçları
1. İpucu: Korku yazarken duyulara hitap edin
Karanlık korkutucudur. Korku yazmanın “tonlarında” zifiri gölgeler yer alır ve yazarken korku için karanlığa güvenmek yanlış değildir. Gerçi insanlar (yazdıkları esnada) bunu unutsa da ses, koku, işitme ve hissetme korku yazarken yolunuzun üzerinde sinsice beklemektedir. Yazmaya karanlığın ortasında tek başına dikilmekte olan bir evi anlatarak başlanmaz, yazarken aynı ev farklı korku duyularını harekete geçirecek tasvirlerle yeniden yazılmalıdır.
 |
0 Yorumlar::
Yorum Gönder